Steeds meer worden wie ik al ben
Ik geloof dat echte verandering begint met écht zien en écht luisteren.
Misschien omdat ik zelf een groot deel van mijn leven heb geprobeerd te begrijpen wat ik voelde, zag en ervoer. Ik was vaak degene die observeerde. Die aanvoelde dat er meer speelde dan wat er werd gezegd. Die losse puzzelstukjes zag en wilde begrijpen hoe ze bij elkaar hoorden.
Lange tijd dacht ik dat ik vooral moest ontdekken wat er anders aan mij was. Inmiddels kijk ik daar anders naar. Mijn leven heeft mij niet geleerd hoe ik iemand anders moest worden. Het heeft mij steeds opnieuw uitgenodigd om af te leggen wat niet bij mij hoorde en dichter te komen bij wie ik in wezen al ben.
En misschien begint mijn verhaal daarom wel bij het lelijke eendje.
Erbij horen en toch anders zijn
Mijn verhaal begon al voordat ik zelf woorden had.
Mijn moeder was ziek tijdens haar zwangerschap en wist daardoor niet altijd dat ik in haar buik zat. Na een lange en zware bevalling werd ik direct in een couveuse gelegd omdat gedacht werd dat er iets mis met mij was.
Als baby kreeg ik hersenvliesontsteking. Pas veel later begreep ik hoeveel invloed dat op mijn ontwikkeling heeft gehad.
In mijn familie en omgeving stond ik vaak een beetje aan de zijlijn. Ik hoorde erbij en tegelijkertijd voelde het alsof ik niet helemaal meedeed.
Observerend. Voelend. Kijkend naar wat er om mij heen gebeurde. Zoals het lelijke eendje uit het sprookje probeerde ik lange tijd te begrijpen waarom ik anders leek dan de mensen om mij heen.
Ik wist toen nog niet dat juist dat kijken later een belangrijk onderdeel zou worden van wie ik ben.
Zoeken naar wat niet klopte
Lange tijd zocht ik naar wat er 'mis' met mij zou zijn. Ik probeerde te passen in werelden waarin succes voor mijn gevoel vaak werd afgemeten aan bezit, status en doorgaan. Ik leerde mij aanpassen, verantwoordelijkheid nemen en vooral veel zelf oplossen. En ondertussen bleef er iets schuren.
In 2010 kwam ik in aanraking met hoogsensitiviteit. Voor het eerst kreeg ik woorden voor dingen die ik al veel langer ervoer. Dat werd geen eindantwoord. Het werd het begin van nieuwsgierigheid.
Ik volgde opleidingen en trainingen, ging in therapie, verdiepte mij in persoonlijke ontwikkeling, intuïtief werk en later steeds meer in systemisch werk. Met iedere nieuwe blik ontdekte ik iets. En soms ontdekte ik vooral dat wat ik eerder als waarheid had aangenomen, toch weer anders bekeken kon worden.
Dat vind ik misschien nog steeds een van de mooiste kanten van ontwikkeling. Je bent nooit uitgeleerd.
Mijn familiesysteem leerde mij anders kijken
Systemisch werk bracht voor mij een nieuwe laag. Ik ging niet meer alleen kijken naar mijzelf als individu, maar ook naar het grotere geheel waaruit ik voortkom. Naar mijn familie. Naar de mensen die vóór mij kwamen. Naar gebeurtenissen die onderdeel zijn van onze geschiedenis. Naar verlies, verbondenheid en loyaliteit. En naar de plekken en verantwoordelijkheden die we bewust en onbewust innemen.
Daarmee veranderde ook de vraag die ik mezelf stelde.
Steeds minder: Wat is er mis met mij?
En steeds vaker: Wat is van mij?
Wat heb ik te dragen? En wat vraagt simpelweg om gezien te worden? Niet alles kreeg daarmee ineens een verklaring. Dat hoeft voor mij ook niet. Maar ik leerde wel met meer zachtheid, helderheid en nieuwsgierigheid naar mijn eigen verhaal te kijken.
De rui als keerpunt
Later kwam er een periode waarin kijken alleen niet meer genoeg was. Mijn lichaam dwong mij tot stilstand. Na verschillende tia's werd een aangeboren hartafwijking ontdekt. Ik kon niet meer op dezelfde manier doorgaan als daarvoor.
Achteraf doet die periode mij denken aan de rui van een zwaan. Tijdens de rui verliest een zwaan zijn vliegveren en kan hij tijdelijk niet vliegen. Hij blijft op het water terwijl een nieuw verendek groeit. Ook ik moest terug naar het water.
Vertragen. Voelen. Loslaten. Opnieuw kijken naar wat werkelijk belangrijk voor mij was.
Het was niet de eerste ingrijpende ervaring in mijn leven en ook niet de laatste. Endometriose, het niet kunnen krijgen van kinderen, verbroken vriendschappen en relaties, het jonge overlijden van mijn moeder en gewelddadig verlies binnen mijn familie maken allemaal deel uit van mijn verhaal.
Ik wil die ervaringen niet mooier maken dan ze waren. Maar ik wil ze ook niet gebruiken als bewijs van wie ik ben. Ze hebben een plek. En juist dat onderscheid is voor mij belangrijk geworden.
Wat je meemaakt hoort bij je verhaal. Het hoeft niet je hele identiteit te worden.
De zwaan die ik al was
Mijn verenpak glanst weer. Niet omdat alles opgelost is. Niet omdat ik inmiddels weet hoe het leven werkt. En al helemaal niet omdat er nooit meer een rui zal komen. Juist niet.
Ik weet inmiddels dat het leven blijft bewegen. Er zullen nieuwe vragen komen. Dingen die ik opnieuw mag aankijken. Overtuigingen waarvan ik ontdek dat ze niet meer passen. Misschien zelfs veren waarvan ik nu nog denk dat ik ze absoluut nodig heb. Dat is voor mij groei. Niet steeds een betere versie van mezelf worden. Steeds meer worden wie ik al ben.
Zoals het lelijke eendje uiteindelijk ontdekt dat hij geen mislukte eend is, maar een zwaan, zo hoef ook ik niets anders te worden dan wie ik in wezen al ben.
Ik ben.
Net als jij bent,
omdat wij zijn.
En dat neem ik mee wanneer jij tegenover mij zit
Mijn verhaal maakt mij niet de deskundige over dat van jou. Juist mijn eigen weg heeft mij geleerd om daar voorzichtig mee te zijn. Ik weet hoe verleidelijk het kan zijn om snel een verklaring te zoeken. Om losse gebeurtenissen met elkaar te verbinden en vervolgens te denken dat we begrijpen hoe het zit. Daarom blijf ik liever nieuwsgierig.
Ik luister. Ik stel vragen. Ik neem waar. Ik zie vaak verbanden waar eerst losse puzzelstukjes lijken te liggen en breng graag terug naar de essentie.
Maar wat ik zie, leg ik naast wat jij ervaart. Ik hoef jou niet te vertellen wie je bent. Ik wil samen met jou kijken naar wat er al is.
Misschien wordt iets zichtbaar wat je nog niet eerder kon zien. Misschien ontdek je dat iets wat je al heel lang over jezelf gelooft anders bekeken kan worden. En misschien kom je, net als ik steeds opnieuw doe, iets dichter bij wat voor jou werkelijk klopt.
Wat speelt er onder het wateroppervlak?
We beginnen ons leven niet met een leeg vel papier.
We worden geboren in een familie en maken vanaf dat moment deel uit van een systeem dat al bestond voordat wij er waren. Met mensen die erbij horen, gebeurtenissen die hebben plaatsgevonden, relaties die gevormd zijn en verhalen die soms wel en soms niet verteld worden. Dat alles kan meespelen in hoe jij je verhoudt tot jezelf en de mensen om je heen.
Zoals bij een zwaan op het water zien we aan de oppervlakte maar een deel van wat er werkelijk gebeurt.
Systemisch kijken nodigt uit om ook nieuwsgierig te worden naar wat daaronder meespeelt. Niet omdat achter ieder probleem een verborgen familieverhaal schuilgaat. En ook niet om de oorzaak van wat er nu gebeurt altijd in het verleden te zoeken. Wel om het grotere geheel te zien.
Wat gebeurt hier eigenlijk?
Welke plek neem jij in?
Wat draag je?
Wat is van jou en wat hoort misschien bij een ander?
En wat is er nog niet gezien?
Soms ontstaat er al beweging doordat iets eindelijk zichtbaar mag worden.
Mijn afgeronde opleidingen, trainingen & workshops
2026 - Opleiding familieopstellingen inclusief sjamanistisch opstellen (IVSW)
2026 - Geweldloze communicatie (Unfolding Images)
2026 - Geweldloze communicatie (Nederlands Centrum voor Geweldige Communicatie, NCGC)
2025 - Stephan Hausner Workshop familieopstellingen 'gezondheid en ziekte' (UNLP)
2024 - Opleiding Systemisch Coach (UNLP)
2024 - 2025 - Graduate opleiding (Centrum voor Leven en Intuïtie, CLI)
2022 - 2024 - Reading opleiding (Centrum voor Leven en Intuïtie, CLI)
2021 - 2022 - Vrouwen en energie (Centrum voor Leven en Intuïtie, CLI)
2020 - 2021 - Healing opleiding (Centrum voor Leven en Intuïtie, CLI)
2019 - 2020 - Basisopleiding (Centrum voor Leven en Intuïtie, CLI)
2018 - ExtraMile Coach Academy (Humanication)
2017 - Beyond Doubt training (Humanication)
2017 - Source training (Humanication)
2017 - Essence training (Humanication)
Zullen we kennismaken?
Je hebt nu een stukje van mijn verhaal gelezen.
Ik ben vooral benieuwd naar jouw verhaal.